Annet VarekampIntrekken kan als er sprake is van ‘een dreigende verslechtering of verstoring met significante gevolgen van een soort of habitat waarvoor een Natura 2000-gebied is aangewezen’ aldus Boederij.
Voordat dit gebeurt is de provincie Brabant echter verplicht om samen met de procederende milieuorganisaties en de desbetreffende boeren op het bedrijf van deze boeren in gesprek te gaan over welke maatregelen genomen gaan worden, waarbij partijen het niet eens hoeven te worden over de aanpak.
Verder geeft de rechter mee dat intrekking van de latente ruimte van leegstaande stallen een redelijke ingreep is als de stallen niet op korte termijn weer benut gaan worden. Daarnaast denkt de rechtbank aan maatregelen als het gedeeltelijk intrekken van vergunningen en het innemen van maximaal 85% van de vergunde stikstofruimte. Dit percentage is gebaseerd op het percentage wat geldt voor de landelijke stoppersregeling. Ook het invoeren van innovatieve technieken is volgens de rechter een mogelijkheid, evenals het alsnog meedoen aan de stoppersregeling.
Indien de provincie overgaat tot het (deels) intrekken van vergunningen moet volgens de rechter wel gekeken worden naar wat het minst bezwarend is voor bedrijven en welke sector het betreft. De uitspraak betrof o.a. een kalkoenbedrijf en daar zijn er weinig van in Nederland. Intrekking kan gevolgen hebben voor de hele Nederlandse markt en daar moet rekening mee gehouden worden, aldus de rechter.
Als Agri-Notaris bekruipt mij het gevoel dat geen enkele boer in de buurt van een Natura 2000-gebied nog enige bestaanszekerheid heeft met zijn bedrijf. Al is er dan geen sprake van onteigening (wat normaal gesproken lange tijd vergt) het riekt er wel naar. Ik ben benieuwd, er kan nog in hoger beroep gegaan worden tegen deze uitspraak bij de Raad van State.
Boer & recht
Ans Post
